Nie ma potrzeby budowania świątyń; nie ma potrzeby istnienia skomplikowanej filozofii.
     Nasz własny mózg, nasze własne serce jest naszą świątynią; to filozofia uprzejmości.

Laickość (z fr. laïcité) gwarantuje prawo do swobodnego wyznawania religii i wszystkie wyznania traktuje jako równe. Nie zapewnia jednak specjalnego statusu dla religii: religie powinny podlegać takim samym prawom jak inne sfery życia i nie stać ponad prawem.

Laicyzm
(z fr. laïcisme) – koncepcja rozdziału państwa od Kościoła i braku wpływów religijnych na sprawy państwowe.


Istnieje różnica między laicyzmem a laickością:laicyzm to pogląd, który nie zapewnia swobodnej wolności religijnej (bona przykład twierdzi, że ateizm jest "lepszy" od np. katolicyzmu). Tylko laickość zapewnia wolność religijną, bo nie zabiera głosu na tematwartości poszczególnych poglądów (jest neutralny światopoglądowo),
w przeciwieństwie do ustroju gdzie panuje religia państwowa i do ustroju gdzie panuje laicyzm.

Bezstronność religijna, światopoglądowa i filozoficzna władz
publicznych
– pojęcie zawarte w art. 25 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 roku, będące odpowiednikiem znanej w prawie różnych państw demokratycznych kategorii neutralności światopoglądowej. Jeden z podstawowych terminów polskiego prawa wyznaniowego.

Władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej zachowują bezstronność
w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę ich wyrażania w życiu publicznym.
Konstytucja RP
w postaci
art.53 mówi również odpowiednio w punktach:

 1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i religii.

-
6. Nikt nie może być zmuszany do uczestniczenia ani do nieuczestniczenia w praktykach religijnych. 

-
7. Nikt nie może być obowiązany przez organy władzy publicznej do ujawnienia swojego światopoglądu, przekonań religijnych lub wyznania.


Europejska Konwencja Praw Człowieka - wolność myśli, sumienia
i wyznania (art. 9)


1.Każdy ma prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje wolność zmiany wyznania lub przekonań oraz wolność uzewnętrznienia indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie, swego wyznania lub przekonań przez uprawianie kultu, nauczanie, praktykowanie i czynności rytualne.
2.Wolność uzewnętrzniania wyznania lub przekonań może podlegać jedynie takim ograniczeniom, które są przewidziane przez prawo i konieczne w społeczeństwie demokratycznym z uwagi na interesy bezpieczeństwa publicznego, ochronę porządku publicznego, zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności innych osób.


Wolność myśli, sumienia i wyznania jest jedną z podstaw demokratycznego społeczeństwa w rozumieniu Konwencji. Istnienie pluralizmu, nieodłączniezwiązanego z demokratycznym społeczeństwem, drogo okupionego przez wieki, zależy od poszanowania wolności, a których mowa w art. 9. chroni on w pierwszym rzędzie sferę przekonań osobistych i religijnych jednostki, a więc tego, co nazywa się często forum wewnętrznym.

Artykuł 9 ust. 1 pozwala zachować niezależność w sferze duchowej. Wolność ta nie może podlegać żadnym ograniczeniom. Nie oznacza to jednak, że tak samo chronione jest uzewnętrznianie wyznania lub przekonań. Ustęp 2 art. 9 określa warunki, w jakich możliwa jest w takich wypadkach ingerencja państwa. W społeczeństwie demokratycznym, gdzie żyją obok siebie ludzie wyznający różne religie, pewne ograniczenia mogą okazać się konieczne, aby pogodzić w ten sposób interesy różnych grup i zapewnić poszanowanie przekonań każdej osoby.

Copyright @polskalaicka.com.pl